ไม่รู้เพราะเคราะห์ซ้ำกรรมซัดหรือสวรรค์ลิขิต

'เธอ'  จึงต้องตกเป็นเหยื่อเสน่หาโดยไม่เจตนาของ 'เขา'

ถูกลากเข้าสู่วังวนแห่งการแก้แค้น  หลบหนี  ไล่ล่า  ระหกระเหินกลางป่า

ทว่าบนเส้นทางที่โรยด้วยอุปสรรค

กลับหล่อหลอมความเกลียดชังให้กลายเป็นความรักในหัวใจ

"งู"  ปานรัศมีร้องก้องป่า

"รู้แล้ว  มันไปแล้วน่า"

"แต่เมื่อกี๊มันเลื้อยอยู่บนตัวฉันนะ"

"รู้...ก็มันเป็นงู  จะให้มันวิ่งหรือไง"

ชายหนุ่มยิ้มระอา  ทำไมเหยื่อสาวเจ้าความคิดจัง

งูตัวดีก็จากไปแล้ว  ทำไมไม่นอนต่อ  เอะอะโวยวายเรียกมันกลับมาหรือไง

เขาจาบจ้วงเหมื่อนฉวยโอกาส  แต่เขาจำเป็น  ขืนปล่อยให้เธอร้องและลุกหนี  งูคงฉก

"ก็หุ่นเธอมันน่าฟัด  ได้หรือเปล่าล่ะ  ดีเท่าไหร่แล้วที่ฉันคิดทำแค่นั้น  ลองไปเจอโจรอื่น  ป่านนี้เสื้อ

ผ้าเธอก็ไม่เหลือติดตัว"