แพรจันทร์มิทันสังเกตเห็น

ดวงตาพราวระยับที่วิบวับอย่างคนเจ้าเล่ห์

ด้วยอยากรู้ว่าสาวตรงหน้านั้นคิดเยี่ยงไรกับเขา

แต่เท่าที่ดูท่าทีมาก็ดูท่าว่าจักพึงใจเขาเช่นกัน

เพียงแต่นางมิสำแดงออกมาให้ผู้ใดล่วงรู้เท่านั้น

‘เอ๊ะ !  จะให้บอกได้ยังไง  เธอเป็นผู้หญิงนะ’

แพรจันทร์นึกในใจอย่างขุ่นเคือง

อะไรกัน  จะบังคับให้เธอบอกรักทางอ้อมหรือไงกัน

คนฉลาดเริ่มคลำทางถูก  จึงแสร้งทำทีไม่สนใจ

ด้วยการมองสิ่งของที่วางขายอยู่ในตลาดพระจันทร์

เมื่อเฟื่องเห็นว่าแพรจันทร์เมินเฉยไม่สนใจตน

ชายหนุ่มก็ร้อนอกร้อนใจจนหน้านิ่วคิ้วขมวด

เขาปรายตามองแพรจันทร์อย่างรอคอยคำตอบ

ส่วนแพรจันทร์  เมื่อใช้หางตาเหลือบมองคนข้างกาย

ที่คิ้วขมวดจะจะกลายเป็นปมอยู่แล้ว

ก็ถึงกับจะหลุดขำเสียให้ได้