“นายมันสกปรก!  โสโครกที่สุด!  เทียบกับเสด็จพี่ราชิดไม่ได้เลย  เทียบไม่ได้แม้กระทั่งเศษธุลีที่ติดตามรอยพระบาทของพระองค์ด้วยซ้ำ!”

หญิงสาวตะโกนด่าโมโหที่สุด  “แพทริเซีย! มันจะมากไปแล้วนะ!”  ยาสเซอร์เงื้อมือขึ้นหมายจะฟาดลงมายังแก้มนวล  แต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อเห็นหญิงสาวเชิดหน้าขึ้นมาท้าทายฝ่ามือเขา  “ก็เอาสิ…  หยุดทำไม  ตบมันสมกับที่นายเกลียดฉัน  เกลียดพ่อฉัน  ตบให้ตายไปเลยนะ  เพราะถ้าฉันรอดออกไปจากที่นี่ได้ละก็  ฉันจะกลับมาฆ่านายด้วยมือของฉันเองเลย  เพราะอะไรรู้ไหม  เพราะว่าฉันเกลียดนายไง  เกลียดมาก!  เกลียดแบบสุดขั้วหัวใจเลย!”  สิ้นเสียงตะโกนด่าของหล่อนยาสเซอร์ยืนนิ่งราวกับถูกควักหัวใจไปจากออก  เจ็บอย่างที่ไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้เลย  ในที่สุดร่างสูงใหญ่เดินสะบัดออกจากกระโจมไปด้วยหัวใจที่ร้าวราน…    แพทริเซีย  นี่เจ้าเกลียดพี่มากถึงเพียงนี้เลยหรือ…